Research
13/03/2019

Minder watervoorraden, meer overstromingen

De wereldwijde watervoorraden waaruit de mens kan putten, nemen af. Dat is vreemd, want er valt steeds meer regen. Hoofdauteur Ashish Sharma beschrijft, en verklaart, de paradox in een recent verschenen artikel in tijdschrift Water Resources Research. “De situatie is uiterst zorgwekkend”, zucht hij.

Onderzoekers aan de Australische University of New South Wales hebben een zeer uitvoerige studie verricht, waarbij ze gebruik maakten van de meetgegevens van liefst 43.000 neerslagstations en 5.300 riviermonitoringsites in 160 landen. Hun studie baseert zich dus niet, zoals vaak, op modellen van een toekomstig klimaat; modellen zijn nog altijd ‘maar’ modellen, en kunnen dus enigszins fout zijn.

Paradox

Toen de wetenschappers aan hun onderzoek begonnen, hadden ze verwacht dat de metingen zouden aantonen dat de hoeveelheid neerslag is toegenomen en dat de rivieren, aquifers (watervoerende lagen in de ondergrond) en meren daardoor steeds voller worden. Hun metingen bevestigden dat er steeds meer neerslag is, maar verrassend genoeg drogen rivieren en andere oppervlaktewaters toch steeds meer uit.

Hoofdauteur Ashish Sharma, professor aan de School of Civil and Environmental Engineering: “Vroeger waren de bodems in stroomgebieden vochtig in de periode voor een storm. Daardoor kan overtollige regen in de rivieren vloeien. Vandaag, echter, zijn ze droger en nemen ze meer regen op, zodat minder water daarheen vloeit. Minder water in onze rivieren betekent minder water voor steden en boerderijen. En drogere grond betekent dat boeren meer water nodig hebben om dezelfde gewassen te verbouwen. Erger nog, we zien dat dit patroon zich wereldwijd voordoet. Het ergst is het nog in die gebieden die al lang als droog bekend staan. Tegelijk overrompelt meer regen de afwateringsinfrastructuur in steden en gemeenten, wat daar leidt tot meer overstromingen. De situatie is uiterst zorgwekkend.”

“Minder water in onze rivieren betekent minder water voor steden en boerderijen.”

Professor Ashish Sharma

Andere factoren die de paradox mee kunnen verklaren, zijn minder verspreid en meer lokaal optredend hevig stormweer, en steeds dunnere sneeuwlagen die bovendien steeds vroeger in het jaar smelten.

Proactief handelen

Wat is de oplossing? Sharma: “Een optie is te wachten tot internationale afspraken van kracht worden die de broeikasgasconcentraties beperken. Maar dat zal veel tijd in beslag nemen. Een andere optie is proactief te zijn en onze watersystemen opnieuw te ontwerpen.”

We moeten gaan voor nieuw beleid en nieuwe infrastructuur, klinkt het. In gebieden waar minder water beschikbaar wordt, zullen we de waterintensieve landbouw moeten inperken of verplaatsen, terwijl we de opslagcapaciteit van reservoirs zullen moeten uitbreiden.

Dan zijn er nog de overstromingen, die vooral in steden steeds vaker voor problemen zorgen. De wereldwijde economische verliezen als gevolg van overstromingen zijn intussen al gestegen van gemiddeld 439 miljoen euro (500 miljoen US dollar) per jaar in de jaren tachtig tot ongeveer 17,6 miljard euro (20 miljard dollar) per jaar in 2010; in 2013 is dat bedrag al gestegen tot meer dan 44 miljard euro (50 miljard dollar). Het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change) verwacht dat dat bedrag in de komende twintig jaar nog ruim zal verdubbelen, dat als gevolg van extreme stormen en regenval, en doordat steeds meer mensen naar steden verhuizen.

Ook om die reden, pleit Sharma voor proactief handelen. Volgens hem moeten we evolueren naar ‘groene steden’ waar overstromingswater opgeslagen of afgeleid wordt.

Door Koen Vandepopuliere

https://agupubs.onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1029/2018WR023749

Minder watervoorraden, meer overstromingen

De wereldwijde watervoorraden waaruit de mens kan putten, nemen af. Dat is vreemd, want er valt steeds meer regen. Hoofdauteur Ashish Sharma beschrijft, en verklaart, de paradox in een recent verschenen artikel in tijdschrift Water Resources Research. “De situatie is uiterst zorgwekkend”, zucht hij.

Onderzoekers aan de Australische University of New South Wales hebben een zeer uitvoerige studie verricht, waarbij ze gebruik maakten van de meetgegevens van liefst 43.000 neerslagstations en 5.300 riviermonitoringsites in 160 landen. Hun studie baseert zich dus niet, zoals vaak, op modellen van een toekomstig klimaat; modellen zijn nog altijd ‘maar’ modellen, en kunnen dus enigszins fout zijn.

Paradox

Toen de wetenschappers aan hun onderzoek begonnen, hadden ze verwacht dat de metingen zouden aantonen dat de hoeveelheid neerslag is toegenomen en dat de rivieren, aquifers (watervoerende lagen in de ondergrond) en meren daardoor steeds voller worden. Hun metingen bevestigden dat er steeds meer neerslag is, maar verrassend genoeg drogen rivieren en andere oppervlaktewaters toch steeds meer uit.

Hoofdauteur Ashish Sharma, professor aan de School of Civil and Environmental Engineering: “Vroeger waren de bodems in stroomgebieden vochtig in de periode voor een storm. Daardoor kan overtollige regen in de rivieren vloeien. Vandaag, echter, zijn ze droger en nemen ze meer regen op, zodat minder water daarheen vloeit. Minder water in onze rivieren betekent minder water voor steden en boerderijen. En drogere grond betekent dat boeren meer water nodig hebben om dezelfde gewassen te verbouwen. Erger nog, we zien dat dit patroon zich wereldwijd voordoet. Het ergst is het nog in die gebieden die al lang als droog bekend staan. Tegelijk overrompelt meer regen de afwateringsinfrastructuur in steden en gemeenten, wat daar leidt tot meer overstromingen. De situatie is uiterst zorgwekkend.”

“Minder water in onze rivieren betekent minder water voor steden en boerderijen.”

Professor Ashish Sharma

Andere factoren die de paradox mee kunnen verklaren, zijn minder verspreid en meer lokaal optredend hevig stormweer, en steeds dunnere sneeuwlagen die bovendien steeds vroeger in het jaar smelten.

Proactief handelen

Wat is de oplossing? Sharma: “Een optie is te wachten tot internationale afspraken van kracht worden die de broeikasgasconcentraties beperken. Maar dat zal veel tijd in beslag nemen. Een andere optie is proactief te zijn en onze watersystemen opnieuw te ontwerpen.”

We moeten gaan voor nieuw beleid en nieuwe infrastructuur, klinkt het. In gebieden waar minder water beschikbaar wordt, zullen we de waterintensieve landbouw moeten inperken of verplaatsen, terwijl we de opslagcapaciteit van reservoirs zullen moeten uitbreiden.

Dan zijn er nog de overstromingen, die vooral in steden steeds vaker voor problemen zorgen. De wereldwijde economische verliezen als gevolg van overstromingen zijn intussen al gestegen van gemiddeld 439 miljoen euro (500 miljoen US dollar) per jaar in de jaren tachtig tot ongeveer 17,6 miljard euro (20 miljard dollar) per jaar in 2010; in 2013 is dat bedrag al gestegen tot meer dan 44 miljard euro (50 miljard dollar). Het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change) verwacht dat dat bedrag in de komende twintig jaar nog ruim zal verdubbelen, dat als gevolg van extreme stormen en regenval, en doordat steeds meer mensen naar steden verhuizen.

Ook om die reden, pleit Sharma voor proactief handelen. Volgens hem moeten we evolueren naar ‘groene steden’ waar overstromingswater opgeslagen of afgeleid wordt.

Door Koen Vandepopuliere

https://agupubs.onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1029/2018WR023749

Laatste nieuws

Alle nieuwsberichten