Vraaggestuurde afvalwaterzuivering voor Velodroom
Vraaggestuurde afvalwaterzuivering voor Velodroom
Zolder heeft er sinds dit najaar een opmerkelijke piste bij. Naast het alom gekende autocircuit bouwden aannemersbedrijven Houben en Vanhout immers een gloednieuwe velodroom met UCI-gekeurde wielerpiste van 250 m. Het ontwerp van dbv architecten en B-juxta moet Limburg bovenaan op de kaart zetten van wielerminnend Vlaanderen, België en daarbuiten, maar biedt net zozeer ruimte aan heel wat andere sportievelingen. In de bosrijke omgeving vergde dat ook heel wat aandacht voor de waterhuishouding.
“Centraal in het project staat de houten wielerpiste, een ontwerp van Velotrack International”, vertelt projectleider Jan Geebelen van hoofdaannemer Houben. “De rest van het gebouw werd daar bij wijze van spreken rond gebouwd. Dat gaat onder meer om een middenveld met vier sportterreinen die zowel door scholen als door clubs gebruikt kunnen worden, een grote gymzaal, een fitness, een energylab, een fietsherstelplaats en een horecazaak. Inclusief alle bijbehorende sanitaire voorzieningen, natuurlijk.”
Compacte en natuurlijke oplossing
Omdat in de omgeving van de Velodroom geen openbare riolering aanwezig is, werd van architecten en aannemers al in de wedstrijdfase naar een alternatieve en zelfs specifiek een ‘nature-based’ oplossing voor afvalwaterbeheer gevraagd. Geebelen: “De keuze om afvalwater via een rietveld te zuiveren, was met andere woorden al gemaakt. Het was echter pas wanneer onze initiële partner door plaatsgebrek afhaakte, dat we bij Rietland terechtkwamen.”
“De beschikbare ruimte op het terrein was beperkt”, beaamt Rietland zaakvoerder Dion van Oirschot. “Met een traditioneel rietveld kon je daar inderdaad weinig bewerkstelligen. Door te kiezen voor een beluchte variant slagen we er evenwel in om op amper 90 m2 tot 18 m3 grijs water per dag te zuiveren. Dat wordt hergebruikt voor toiletspoeling.”
Vraagsturing
Oorspronkelijk lagen de ambities van zowel de bouwheer als Houben en Rietland nog hoger en werd onderzocht in hoeverre ook zwart water via het rietveld gezuiverd kon worden, met een overstort naar de aanpalende wadi. Van Oirschot: “Het probleem zat hem daar helaas in de wetgeving. Het is immers verboden om gezuiverd afvalwater in de natuur te laten infiltreren. Dat is ook de reden waarom er hier met vraagsturing gewerkt wordt. Enkel wanneer er vraag is, wordt afvalwater via het rietveld gezuiverd. Elke surplus van grijs water wordt mee met het zwart water via een persleiding naar de aansluiting op de openbare riolering 450 m verderop gestuwd.”
Variaties opvangen
Waar het gebruik van gezuiverd grijs water voor toiletspoeling in de meeste toepassingen voor continuïteit zorgt, betekenden de vele verschillende gebruikers van de velodroom, en meer bepaald het wisselende gebruik waarvoor ze staan, in dit geval een extra aandachtspunt. Geebelen: “Op een doordeweekse dag komen hier misschien heel wat mensen sporten en worden er dus veel douches genomen, terwijl er op wedstrijddagen vooral veel publiek is dat enkel de toiletten gebruikt. Vraag en aanbod kunnen dus best ver uit elkaar liggen. Dat vangen we in de eerste plaats op met buffertanks, waaronder een capaciteit van 20.000 liter gezuiverd afvalwater.” “En is er toch ergens een tekort, dan kunnen we altijd bijpompen vanuit de regenwaterputten”, vult van Oirschot nog aan. “In het slechtste geval is zelfs stadswater een optie, al zal die situatie zich met een totale buffercapaciteit van 80.000 liter regenwater wellicht nooit voordoen.”
Tekst: Elise Noyez


