Workshop B-IWA focust op oplossingen
Door Matthias Vanheerentals
Workshop B-IWA focust op oplossingen
Recent vond de negentiende editie van de Aquarama Trade Fair plaats in de Brabanthal in Leuven. Er waren tal van workshops waaronder die van de ‘Belgian committee of the International Water Association’, kortweg B-IWA met stikstofemissies als centraal thema. Een verslag.
Wim Audenaert, CEO van het techbedrijf AM-Team gaf een lezing over lachgas (N2O) in afvalwaterzuivering. “Computermodellen kunnen helpen om talrijke virtuele scenario’s te testen om de uitstoot te verminderen”, zegt Audenaert. “We hebben een globaal uniek computermodel ontwikkeld dat in 3D de emissies voorspelt. Dat wordt al in 22 landen toegepast. Nederland, Denemarken en België doen het ook. Canada en de VS hebben nog een weg te gaan.”
IWA- Wereldwatercongres Toronto
Eveline Volcke, professor aan de UGent, gaf enkele inzichten mee over lachgas in afvalwaterzuivering via een verslag van een workshop rond dit thema, die in augustus op het IWA-wereldwatercongres in Toronto werd georganiseerd. “De emissiefactor is het percentage ammonium uit afvalwater dat wordt omgezet in lachgas. Deze wordt onder meer bepaald door de technologie op zicht, door de procesvoering en door het type afvalwater. Zo worden bij de behandeling van zijstromen met een hoge ammoniumconcentratie doorgaans hogere emissiefactoren gerapporteerd dan voor de hoofdstroombehandeling van huishoudelijk afvalwater. De overheden zijn zich bewust van de lachgasemissieproblematiek.”
Richtlijnen
Het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change) heeft richtlijnen opgesteld over hoe waterzuiveraars broeikasgassen moeten rapporteren. “Waterbeheerders proberen de emissies wereldwijd in kaart te brengen”, zegt Volcke. “Als methodologie hiervoor gebruikt men een ‘Tier 1’-aanpak in de vorm van een vaste emissiefactor in landen waar er niet veel data beschikbaar zijn. Indien er wel data voorhanden is, kan voor een specifieke emissiefactor per land worden gegaan – dit noemt men een ‘Tier 2’-aanpak. De ‘Tier 3’-aanpak tenslotte is een eigen methode – meer dan louter een emissiefactor – die landen gebruiken om emissies in kaart te brengen, op basis van opgedane ervaringen bij grote afvalwaterzuiveringsinstallaties.”
Internationale ontwikkelingen
Professor Volcke gaf ook een overzicht van de internationale status op het vlak van de inventarisatie en het terugdringen van broeikasgasemissies in de watersector. “Denemarken is al meer dan tien jaar bezig om de broeikasgassen te reduceren. Tegen 2030 wil men daar een reductie van 70 procent. De UK zet in op Triple Carbon Reduction.” Volcke vindt dat waterbeheerders in België alvast goed bezig zijn. Ze noemt zichzelf een fan van modellen maar geeft aan dat men niet zonder metingen kan. “We moeten nog meer uit de data halen. Idealiter worden de verschillende types waterzuiveringsinstallaties op termijn nog meer verregaand met elkaar vergeleken op het vlak van efficiëntie en broeikasgasemissies, en dat gerelateerd aan de procesvoering.”
Probleem aan bron aanpakken
Willy Verstraete, emeritus professor van UGent, had het eveneens over het stikstofprobleem. “Een nadrukkelijk probleem is dat ammonium stikstof zowel in de bodem als in het afvalwater door een biologisch proces, genoemd nitrificatie, tot nitraat wordt omgezet. In termen van een duurzame toekomst moeten we er naar streven dit proces te vermijden , in elk geval zoveel mogelijk te verminderen. Een alternatief proces dat zich aanbiedt is het kraken van de ammoniak stikstof naar inert stikstofgas en tevens energierijk waterstofgas. We moeten durven denken dat de huidige procesvoering in de toekomst kan worden omgevormd tot een meer duurzame werkwijze .
